Khon Kaen

Khon Kaen ligt 450 km ten noordoosten van Bangkok. Je kunt er komen met de trein, het vliegtuig en de bus. Met de bus vanuit Phitsanulok naar Khon Kaen is spectaculair. De route gaat door twee natuurgebieden, bergachtig en doorsneden door rivieren. Het landschap is erg mooi, en vanuit de bus heb je een goed uitzicht. De rit zelf is ook spectaculair, vaak kruipt de bus in de eerste versnelling de hellingen op, om vervolgens iets sneller weer de helling af te gaan.

Khon Kaen is een grote stad, de vierde van Thailand. Veel hotels, een financieel, commercieel en educatief centrum. De grootste universiteit uit het noordoosten van Thailand ligt in Khon Kaen. Leuke restaurants, muziek, goed eten. We zijn maar een paar keer heel even in Khon Kaen geweest, we hebben dus niet alles gevonden en gezien. Maar desalniettemin vinden we Khon Kaen een saaie stad.

Daarom gaat dit verhaal helemaal niet over Khon Kaen, maar over Non Sa-et, een klein dorpje langs de weg tussen Khon Kaen en Udon Thani, halverwege beide steden.
In Non Sa-et wonen Daeng en P'Tou, met hun kinderen en hun kleinkind. Daeng is al heel erg lang een goede vriendin van Pia, P'Tou is de man van Daeng. Pia heeft hen, sinds 1980, sinds ze in Nederland woont, lang niet gezien. Telefoneren tussen Thailand en Nederland gaat de laatste jaren goed, maar dat is lang een probleem geweest. En niet iedereen schrijft graag brieven. Zodoende. Pas in 1994 heeft Pia, samen met Tom, hen weer gezien. Daarna zijn we nog twee keer langs geweest. Die ontmoetingen zijn altijd bijzonder, de gastvrijheid en hartelijkheid waarmee je wordt ontvangen, geweldig. Daeng en P'Tou komen beiden uit de omgeving van Bangkok, waarom ze naar Non Sa-et zijn gegaan weten we niet. P'Tou heeft een bedrijfje, hij repareert het electrische deel van auto's, zoals dynamo's lampen, startmotoren. Ze kunnen er aardig van leven, en klanten zijn er genoeg langs de steeds drukker wordende weg.

Non Sa-et bestaat uit twee delen, het oude dorp langs de weg, en een nieuw dorp net naast de weg. In het oude dorp zijn er veel restaurantjes. Je kunt er lekker eten, kai yang (geroosterde kip), som tam (papaya salade, erg pittig), larb (een kruidig soort gehakt), nam tok (geroosterd en gekruid vlees), en nog veel meer. Alle eetgelegenheden liggen langs de weg. In 1994 was het nog een tweebaansweg, met grote bomen erlangs. Onder die bomen was het goed zitten op een van de vele terrassen. Nu, in 2000, is het een zesbaansweg geworden, weg bomen. De restaurantjes zijn er nog steeds, het eten is nog steeds goed. Maar de sfeer is weg. Misschien maken alleen wij ons daar druk over, de mensen in het dorp hebben we niet horen klagen. Waarschijnlijk zijn ze wel blij. Er is meer verkeer, dus ze verdienen meer.
Het nieuwe deel van Non Sa-et bestaat uit nieuwe huizen rond en achter een markt. Nog niet alle huizen zijn bewoond, de markt begint te lopen. Het oude dorp heeft meer sfeer, het nieuwe dorp meer comfort.