Home

About us

Contact us

About our site

Reisverhalen

Travel stories

Links by subject

Links by place

Sitemap

What's new



Page updated: 2017-05-29

Sawadee kha, Sawadee khrap

Boeddhisme

Home - Reisverhalen - Boeddhisme - Boeddhisme


De meeste inwoners van Thailand zijn Boeddhist.
Over wat Boeddhisme nu precies inhoudt zijn vele boeken geschreven. Wij doen dat niet ook nog een keer.
Waar we vooral wel over schrijven is wat je ziet van het Boeddhisme, en van de invloeden die het heeft ondergaan in Thailand.

Thaise Boeddhisten volgen over het algemeen de Theravada school, deze school is vanuit Sri Lanka naar Thailand gekomen. Het Hindu geloof heeft veel invloed gehad, een aantal rituelen hebben een duidelijke herkenbare Hindu oorsprong. Ook zijn er animistische invloeden, zoals rituelen en amuletten.
Monniken in Thailand behoren tot een bepaalde orde. De grootste orde is de Mahanikaya orde, waartoe ruim 90 procent van de monniken toe behoren. Andere ordes zijn Dhammayuttika Nikaya, Dhammakaya en Santi Asoke.

Het interieur van Wat Luang Pho Sothorn

Het interieur van Wat Luang Pho Sothorn in Chachoengsao.

Het meest zichtbare zijn de duizenden tempels, die door het hele land verspreid staan. Er zijn uitbundig versierde tempels, tempels waar honderden monniken verblijven, maar ook heel eenvoudige tempels waar slechts een paar monniken verblijven. Er zijn tempels in steden, vaak in het centrum, en ook tempels die afgelegen in het bos of op het platteland liggen. En er zijn rijke tempels, en arme tempels.

Een tempel in Ubon Ratchathani

Een tempel in Ubon Ratchathani.

Bezoekers zijn altijd welkom in een tempel. Van bezoekers wordt wel verwacht dat ze een aantal regels in acht nemen, zoals nette kleding, schoenen uit, respect voor Boeddha en respect voor de monniken. En vrouwen mogen op geen enkele wijze een monnik aanraken.
De levensovertuiging van de bezoeker maakt niet uit.

Tempels hebben in dorpen ook een sociale functie, gemeenschappelijke activiteiten zoals feesten worden vaak in de tempel georganiseerd. De lagere school staat vaak naast de tempel.

Wat ons opvalt als we een tempel bezoeken is de rust die een tempel uitstraalt. Het is er vaak druk, in steden is er veel lawaai uit de omgeving. En toch is er rust in een tempel, een ontspannende, weldadige rust. Het lawaai uit de omgeving lijkt weg te zijn, de mensen zie of hoor je niet.

Monniken tijdens tambun baan

Monniken tijdens tambun baan.

Monniken blijven niet alleen maar in de tempel waar ze wonen. Ze reizen door het land, om iets te bekijken of om te studeren. En ze bezoeken mensen.

Gasten tijdens tambun baan

Gasten tijdens tambun baan.

Een van de redenen om mensen thuis te bezoeken is tambun baan, het inzegenen van een huis, restaurant of winkel. Thaise mensen vinden het erg belangrijk dat een huis waar ze in gaan wonen wordt ingezegend door monniken. Dat gebeurt in Thailand, maar ook bij Thai die in het buitenland wonen.
De ceremonie vindt altijd in de ochtend plaats, omdat monniken na de middag niet meer mogen eten.
Het inzegenen gebeurt door een oneven aantal monniken. De monniken chanten (reciteren van boeddhistische teksten), sprenkelen heilig water rond, brengen symbolen aan boven de deur en verrichten nog meer handelingen. Behalve de monniken zijn er vaak veel mensen, familie, bekenden, buren, ....
Na het inzegenen krijgen de monniken een maaltijd aangeboden. En daarna gaan de andere gasten eten en drinken.
Tambun baan gaat verder dat alleen maar gebouwen, je kunt ook een vliegtuig of een auto laten inzegenen, of zelfs een brommer.

Tambun betekent goed doen. Tambun baan, een huis inzegenen is iets goed doen voor het huis. Maar er zijn nog heel veel andere vormen van tambun in Thailand. Het komt wel erg vaak neer op het doneren van een bedrag aan een tempel, maar die tempel heeft een belangrijke rol in de gemeenschap, dus erg is dat niet.
Vroeg in de ochtend lopen de monniken langs straat, met hun bedelnap in de arm. Mensen doen eten in die bedelnap, dat eten is bestemd voor de monniken, maar ook voor iedereen die zelf geen eten heeft. Je doet een goede daad door vrijgevig te zijn.
Overal in tempels staan houten dozen met een glazen voorkant. Meestal zit er geld in, bankbiljetten, munten. Bezoekers van een tempel mogen zelf bepalen of ze wel of niet iets willen geven.
Ook wordt je regelmatig aangesproken door mensen, die je een envelop geven. Je kunt daarin een donatie doen voor een tempel ergens in Thailand. Je kunt overal worden aangesproken, op straat, in een restaurant, en zelfs in het buitenland.

Het is in Thailand gewoonte dat jonge mannen gedurende enige maanden monnik worden. Op deze wijze doen zij iets goeds voor hun ouders, en ze leren veel over het Boeddhisme.
Thais die in het buitenland wonen volgen deze gewoonte vaak ook
Dit gaat gepaard met een feestelijke ceremonie.

Alle mannen kunnen monnik worden als ze dat willen. Iedereen bepaalt zelf wanneer en hoe lang. Sommige mensen blijven een aantal dagen monnik, sommigen voor de rest van hun leven.
Ook getrouwde mannen kunnen monnik worden, ze moeten dan wel toestemming hebben van hun vrouw, en ook voor getrouwde monniken geldt dat ze geen vrouw, ook niet hun eigen vrouw, mogen aanraken. Getrouwde monniken wonen, net als ongetrouwde, gewoon in een tempel.

In tempels zie je vaak erg jonge monniken, soms nog kleine kinderen. Dit zijn vaak kinderen van ouders die niet genoeg geld hebben om hun kinderen naar een gewone school te laten gaan.
Door de kinderen monnik te laten worden krijgen ze toch een goede opleiding.
De kinderen maken altijd een vrolijke indruk, het gaat niet slecht met ze.

Behalve monniken zijn er in Thailand ook nonnen. Nonnen zijn niet, zoals monniken, ingewijd, en hun rol is onderwerp van discussie in Thailand.
Jammer.

Zoals we al eerder schreven hebben tempels een sociale functie.
Een aspect daarvan is het opvangen van afgedankte huisdieren. In tempels lopen vaak veel honden en katten rond, die er niet meer zo aaibaar uitzien. Deze dieren krijgen te eten, en dat is goed.
Dieren bij een tempel te brengen is natuurlijk beter dan ze zomaar op straat te laten lopen. Maar we vinden dat je voor dieren moet zorgen als je die in huis neemt, ook als ze wat minder aaibaar worden.
Misschien zijn we te westers.


Disclaimer

We vertellen over een plaats wat wij er hebben meegemaakt en gedaan, en wat wij daarvan vinden; niet meer en niet minder.
Dit is geen reisgids (we zijn niet compleet), en evenmin een advies om een plaats wel of niet te bezoeken. Daarvoor zijn andere sites.
Onze mening over hotels en restaurants is niet bedoeld als (positieve of negatieve) beoordeling, ook daarvoor zijn andere sites.
Het is ons beeld van de situatie op een zeker moment en beïnvloed door de stemming waarin wij verkeerden.