Page updated: 2010-07-22
Inhoud
Introduktie
Eerste bezoek
Srinakharindra stuwmeer
War Cemetary (Don Rak)
Vlotten
Discovlotten
Introduktie
Kanchanaburi is de hoofdstad van de gelijknamige provincie.
De stad ligt ongeveer 140 km ten westen van Bangkok.
Kanchanaburi is goed bereikbaar, ongeveer 2 uur met de bus
of de auto over drukke maar goede snelwegen.
Er is ook een spoorverbinding,
de treinen vertrekken van het kleine Bangkok Noi Train Station.
Kanchanaburi is een vrij rustige stad,
bij toeristen vooral bekend vanwege de brug over de River Kwai
en de aanleg van de dodenspoorlijn in de tweede wereldoorlog.
De stad is ook een goede uitvalsbasis voor het vele natuurschoon in de omgeving,
watervallen, rivieren, bergen, grotten, stuwmeren, ....
We zijn er de afgelopen 25 jaar een aantal malen geweest, soms met de familie, soms samen.
Eerste bezoek
Het eerste bezoek is lang geleden, in 1987.
We waren helemaal niet van plan om naar Kachanaburi te gaan,
maar na een bezoek aan Nakhon Pathom en de Rose garden zijn we er toch beland.
Na wat zoeken kwamen we terecht in het River Kwai Hotel, waar we een nacht hebben geslapen.
We zijn later vaker geweest.
's-Avonds hebben we gegeten op (of in) een van de drijvende restaurants langs de Kwai Noi.
Waar al die restaurants nu gebleven zijn, we weten het niet.
De volgende dag, voor de terugreis naar Bangkok zijn we naar de Erawan waterval geweest.
Met een lokale, oude, gammele bus, over een smalle weg met steile helingen.
Van het bezoek aan de waterval weten we niet zo veel meer,
de laatste bus ging een half uur nadat we waren aangekomen terug, geen tijd dus.
Maar we zijn een paar jaar later teruggegaan.
Het is een mooie waterval, die bestaat uit een aantal niveau's.
Door de week kun je genieten van de waterval en de natuur,
in het weekend van de Thaise dagjesmensen.
Srinkharindra stuwmeer
In 2008 zijn we er in de buurt geweest,
in een Thais bungalowpark aan de oever van het Srinakharindra stuwmeer.
Met vijf of zes auto's.
Met familie en met vrienden van Phranom, één van Pia's zussen.
Om in het bungalowpark een huisje te kunnen huren moet je werken bij de EGAT,
dat hebben we gedaan via een van de vrienden.
We hebben er gelunched in het restaurant van het park, goed eten, schoon, mooi uitzicht.
En 's-avond eten maken buiten, de bak van een pick-up als keuken,
langs de oever van het stuwmeer, terwijl het langzaam donker wordt.
Dat is mooi en gezellig.
De volgende ochtend buiten koffie drinken en ontbijten,
ook weer allemaal bereid in de bak van de pick-up.
Het is eigelijk niet zo bijzonder, alleen maar buiten zitten,
eten en drinken, maar het is heel erg gezellig.
War Cemetary (Don Rak)
Kanchanaburi is vooral bekend vanwege de aanleg van de Birma spoorlijn in WOII.
Een van de dingen die daaraan herinnert is het Kanchanaburi War Cemetery (Don Rak),
waar bijna 7000 slachtoffers van diverse nationaliteiten begraven liggen.
Als je er langs loopt is het een grasveld met stenen, waar mensen rondlopen.
Het lijkt niets bijzonders, maar als je er zelf rondloopt maakt het indruk.
Waarom, omdat de mensen die er begraven liggen het zwaar hebben gehad.
We hebben zelf door de bossen langs de rivier gelopen, met een gids,
heel ontspannen en rustig, en dat was best wel zwaar.
Als je er moet werken, zwaar werk doen, onder moeilijke omstandigheden,
dan hebben wij geen reden tot klagen.
Daarom heeft die begraafplaats indruk op ons gemaakt.
Vlotten
Kanchanaburi heeft zijn discovlotten, maar daarover later meer.
Zo'n 20 jaar geleden zijn we met de hele familie op een heel ander soort vlot geweest.
Met twee pick-ups vol met mensen, eten en potten en pannen zijn we
's-ochtends naar Kanchanaburi gereden.
Op de markt nog meer eten gekocht en verder rijden,
een uur of twee langs de rivier de bergen in.
De airco moest losgekoppeld worden anders trokken de auto's het niet meer.
Dan het bos in, naar de oever van de rivier, waar een paar vlotten lagen.
Een van die vloten was voor ons, een grote ruimte voorop, deels met een afdakje,
en achterop twee toiletten.
Alle mensen en al het eten gingen naar het vlot,
en met een klein bootje werden we de rivier opgesleept.
Tegen het vallen van de avond werd het vlot vastgebonden aan een boom op de oever,
een stukje verderop lagen nog meer vlotten,
en het bootje ging weg.
We hebben de hele avond en nacht op het vlot gezeten, gegeten, gedronken, geslapen.
Het is daar heel erg donker, veel geluiden, een vlot dat beweegt door de stroming.
Spannend.
De volgende ochtend weer het bootje, en verder de rivier op, naar een grot en een tempel.
Dan weer terug naar de auto's, en weer terug naar Bangkok.
Leuk weekend, heel mooi op die rivier, alle sterren die je ziet, de koele nacht.
Bijzonder.
Discovlotten
Kanchanaburi heeft sinds een paar jaar een nieuwe attraktie: discovlotten.
Op vrijdagavond vanaf een uur of vijf wordt het druk langs de rivier in Kanchanaburi,.
Er komen pick-ups aan, vol met mensen, eten en drank.
Iederen groep gaat aan boord van een van de tientallen vlotten,
die bestaan uit een groot overdekt platform, en een slaapgedeelte.
En allemaal voorzien van een stroomgenerator en gigantisch grote luidsprekers.
Er komt een sleepbootje voor het vlot,
iemand die voor de eigenaar van het vlot werkt start de generator,
kruipt in een hokje en zet de muziek aan.
En dan op weg, de rivier op, tientallen vlotten, allemaal de muziek loeihard aan.
Aan boord wordt gekookt, gegeten, gedronken, gekaart,
en als het later wordt, soms ook wel gedanst.
Om een uur of elf wordt het vlot aangemeerd langs de rivier,
bij een plaats waar douches zijn.
De muziek gaat uit, en het sleepbootje vaart weg.
Iedereen gaat douchen, eet en drinkt nog wat, blijft praten.
Tegen een uur of vier slaapt iedereen.
En om half vijf weer loeiharde muziek, de tweede lichting vlotten komt aan.
Dit zijn de vlotten die vanaf een uur of twaalf vertrekken uit Kanchanaburi.
Sanuk noemen ze dat in Thailand.
Sabai kan bijna niet.
Het is leuk om mee te maken, samen met een grote Thaise familie,
maar het is heel, heel erg vermoeiend.
Kanchanaburi beperkt op dit moment het lawaai van de vlotten een beetje.
De muziek mag pas aan als de vlotten buiten de stad zijn.
Dan kunnen de bewoners in het weekend tenminste slapen.
Disclaimer
We vertellen over een plaats wat wij er hebben meegemaakt en gedaan, en wat wij daarvan vinden; niet meer en niet minder.
Dit is geen reisgids (we zijn niet compleet), en evenmin een advies om een plaats wel of niet te bezoeken.
Daarvoor zijn andere sites.
Onze mening over hotels en restaurants is niet bedoeld als (positieve of negatieve) beoordeling, ook daarvoor zijn andere sites.
Het is ons beeld van de situatie op een zeker moment en beïnvloed door de stemming waarin wij verkeerden.