Udon Thani

Udon Thani ligt in het noord-oosten van Thailand, zo'n 560 km van Bangkok. Goed te bereiken met vliegtuig, trein en bus, een aantal goede hotels.
En verder?
Drie busstations. Welk busstation voor welke besteming is een eenvoudige vraag, maar het antwoord is nogal moeilijk. Als je in Udon woont weet je het misschien uit ervaring.
Maar vraag het nooit aan een tuk-tuk chauffeur. Hij brengt je voor veel geld (zeker als je een buitenlander bent, maar ook als je de prijs niet weet) naar het verkeerde busstation. En daarna voor nog meer geld naar een ander busstation. Er wonen veel buitenlanders, vooral Amerikanen, in Udon, en dat heeft de prijs van een ritje met een tuk-tuk opgedreven tot astronomische hoogte (voor buitenlanders tenminste).
Udon heeft twee winkelcomplexen, Charoensi en Charoensi. Je kunt er eten, winkelen, zoals overal in Thailand.
Nogal saai dus.

Waarom gaan we er dan heen?
Er wonen vrienden, Bansri en Dick, Dara en Joop, Nong, …. Reden genoeg om er heen te gaan.

En Udon is niet echt zo saai en duur.
Je kunt er leuk uitgaan, alle hotels hebben goede restaurants, disco's en bars, vaak met live muziek. En als je van karaoke houdt, mogelijkheden genoeg. Lunchen kan ook goed en goedkoop bij een van de buffetten, net zoveel als je wilt voor een vaste prijs.
Door de ligging en de bereikbaarheid is Udon een goede uitvalsbasis voor trips in de omgeving, Nong Khai, Loei, Ban Chiang, …

Ban Chiang is een klein dorpje in de omgeving van Udon. Bij het ploegen vonden boeren regelmatig scherven van aardewerk. Iemand is wakker geworden, en is gaan graven. Er zijn voorwerpen van aardewerk gevonden, de oudste tot nu toe in Thailand. En van brons, de oudste tot nu toe in de hele wereld. Er staat een museum, zoals gebruikelijk betaalt een buitenlander meer dan een Thai, en je kunt een van de opgravingsplaatsen bezoeken.

Net buiten Udon, midden in een bos, heeft een invloedrijke monnik gewoond. Na zijn overlijden is de tempel een soort bedevaartsoord geworden. Naast simpele woningen voor de monniken staat er nu een soort monument met een beeld van de monnik. Veel marmer, erg glimmend. Zijn woning is ingericht als een museum. Gelukkig is het gebleven bij dat ene monument, de omgeving is verder gewoon zoals dat hoort bij een tempel in een Thais bos. Je komt er af en toe ook nog eens wat dieren tegen.

In het noorden, richting Nong Khai, ligt een aardige tempel. Maar de voornaamste reden om daar heen te gaan is het landschap. In het bos rondom de tempel liggen reusachtige ronde stenen verspreid. Er is een mooie wandelroute uitgezet, die ook voert naar een mooi uitzicht over een dal. Tijdens de wandeling kom je land sporen van prehistorische bewoners, rotstekeningen, maar ook een soort woning (of dat echt zo oud is?). Dit gebied is dan ook een nationaal park, het Phu Phra Bat Historical Park.

Let wel op de tijd. Wij waren er in de middag, en aan het einde van de wandeling was het donker. Niet zo erg, maar tussen het begin en einde van de wandeling ligt een paar kilometer. En natuurlijk stond de auto bij het begin. Een van onze vrienden is toen achterop de brommer met een medewerker van het park naar de auto gegaan.